Het traject van David Du: van universiteit tot het leven als developer bij Isabel

Een heel eigen manier om Isabel te ontdekken 

David leerde Isabel niet kennen op een jobbeurs of via een recruiter. Zijn kennismaking verliep op een heel andere manier: via zijn broer Jonathan, die ook bij Isabel werkt als developer. 

“Hij heeft altijd positief gesproken over zijn collega’s en hun niveau van expertise,” vertelt David. “Dus toen ik mijn master in informatica had afgerond en op zoek ging naar een job, voelde het logisch om hier te solliciteren.” 

Die persoonlijke aanbeveling zette meteen de toon voor wat een vlot en warm rekruteringsproces zou worden. 

Een menselijk rekruteringsproces 

David omschrijft het selectieproces als “heel gemakkelijk en heel snel”. Nadat zijn broer een interne aanbeveling had doorgestuurd, werd David binnen enkele dagen gecontacteerd. 

In de eerste gesprekken lag de focus op de bedrijfscultuur, de werkomgeving en de praktische kant van werken bij Isabel, om daarna over te gaan naar een inschatting van zijn soft skills en technische vaardigheden. Hij herinnert zich een reeks gesprekken, logische vragen en uiteindelijk een live programmeeroefening met een teamlead. 

“Het was niet stresserend,” zegt hij. “Ik had het gevoel dat ze vooral wilden begrijpen hoe ik denk, niet alleen wat ik al weet.” 

Een geleidelijke start in de professionele wereld 

Zoals veel pas afgestudeerden merkte David al snel dat de overstap van de universiteit naar een echte developmentploeg een grote verandering is. 

“Aan de universiteit werk je ofwel alleen, ofwel met vrienden. Je hebt veel vrijheid, maar weinig structuur,” legt hij uit. “Hier zijn teamwork, documentatie en communicatie veel belangrijker. Daar moest ik echt aan wennen.” 

Om hem te helpen wennen aan die nieuwe omgeving, kreeg David de steun van een buddy/collega: Igor, software developer, die hem begeleidde tijdens zijn eerste weken. In plaats van meteen in productiecode te duiken, startte hij met een kleiner, autonoom project dat speciaal was opgezet om hem de werkmethode van het team te laten ontdekken. 

“Het was een geleidelijke start,” zegt hij. “Ik kon vertrouwen opbouwen zonder bang te moeten zijn dat ik meteen iets cruciaals zou stukmaken.” 

In twee à drie weken tijd begon hij bij te dragen aan echte projecten, eerst in duo met een andere developer en daarna stapsgewijs met meer eigen verantwoordelijkheid. 

Steun die het verschil maakt 

Eén woord komt telkens terug als David over zijn ervaring praat: steun. 

Of het nu van zijn directe collega’s komt, van zijn manager Giorgio of van collega’s uit andere afdelingen, hij heeft nooit het gevoel er alleen voor te staan wanneer hij op een uitdaging botst. 

“Als ik vastzit, is er altijd wel iemand die me komt helpen,” zegt hij. “Zelfs toen ik aan een project werkte in een periode dat veel mensen met verlof waren, is Giorgio mee opgesprongen. Hij is vroeger zelf developer geweest, dus hij begrijpt ook de technische kant.” 

De ‘daily stand-ups’, de open communicatie en de samenwerkingscultuur zorgen ervoor dat hij makkelijk vragen durft te stellen. Al geeft hij toe dat dat in het begin niet vanzelfsprekend was. 

“Als ik erop terugkijk, besef ik dat het normaal is dat je in het begin niet alles weet. In realiteit bestaan er geen domme vragen.” 

Leren gaat verder dan enkel coderen 

Groeien en technisch bijleren is belangrijk, maar David benadrukt ook het belang van soft skills, vaardigheden waar universiteiten volgens hem niet altijd even goed op voorbereiden. 

“Coderen is maar één deel van de job,” legt hij uit. “Communicatie, je werk presenteren en je beslissingen kunnen uitleggen zijn minstens even belangrijk.”  

Hij volgde intussen al een Kubernetes-opleiding die door Isabel werd aangeboden en hoopt in de toekomst nog meer kansen te krijgen om zijn soft skills verder te ontwikkelen. 

Een bedrijfscultuur die bij hem past 

Gevraagd naar de bedrijfscultuur, twijfelt David geen seconde: “In mijn team werken we goed samen en lachen we veel. De sfeer zit echt goed.” 

Hij waardeert de balans tussen professionaliteit en toegankelijkheid, en de bereidheid om over team- en afdelingsgrenzen heen samen te werken, zelfs met diensten zoals customer service wanneer er aan gemeenschappelijke tools wordt gewerkt. 

Ook het hybride werkritme past goed bij hem, omdat het hem toelaat om zich te focussen én tegelijk een band op te bouwen met collega’s. 

Tips voor young graduates 

Davids boodschap aan pas afgestudeerden die overwegen om bij Isabel te starten, is helder: “Ik heb eigenlijk alleen maar positieve dingen te zeggen. Het is een geweldige plek om te leren, te groeien en je gesteund te voelen.” Zijn traject toont dat de overgang van student naar zelfverzekerde professional geen hindernissenparcours hoeft te zijn, op voorwaarde dat je in de juiste omgeving terechtkomt. 

En wat brengt de toekomst? 

David had onlangs zijn evaluatiegesprek, waarin hij positieve feedback kreeg over zijn vooruitgang. Het is duidelijk dat hij op de goede weg is en hij kijkt ernaar uit om te zien wat de toekomst nog brengt.  “Ik ben hier gelukkig,” zegt hij. “Ik heb het gevoel dat ik nuttig werk doe en ik ben omringd door mensen die me helpen om beter te worden.”